Juf Heleen is een van de twee juffen van Robin op basisschool het Startnest.
Momenteel gaat zij door een erg moeilijke periode, maar gelukkig was zij wel aanwezig bij de picknick ter afsluiting van het schooljaar. Dit is een van de erg geslaagde shots van haar tijdens dit schooluitje.

Gelukkig gaat het nu stukken beter en dat is leuk nieuws!

Dit shot komt van wat uitproberen op het grasveldje in de buurt.
Uiteraard was Aimée erg geïnteresseerd wat ik daar allemaal aan het doen was.

De laatste weken heb ik me aardig veel bezig gehouden met fotografie. Naast het bekijken van een aantal instructie-video’s en het bijhouden van een aantal fotografie-blogs en websites (o.a. http://strobist.blogspot.com/) heb ik ontdekt dat veel van de extra’s die je kunnen helpen bij creatieve fotografie gewoon zelf gemaakt kunnen worden.

Zo maak je snoots (om flitslicht te bundelen en daarmee te kunnen richten) van cornflakes verpakkingen, bouncecards (http://www.abetterbouncecard.com) van foam papier uit de hobby winkel, grids (ook om flitslicht te bundelen) van zwarte rietjes en kun je een sample pack krijgen van kleuren gels (om flitslicht een andere kleur te geven) door het invullen van een formuliertje op de site van Rosco.

Voor model- en portretfotografie leek me een beauty dish erg handig. De naam zegt eigenlijk al alles. Rondkijkend op internet vond ik vele handleidingen hoe zelf een beauty dish te maken. Uiteindelijk heb ik m’n eigen creativiteit erop los gelaten met het volgende resultaat.

Ik vond een rode (!) slakom bij de Hema, net als een glimmende soeplepel, industriële lijm en spuitbussen met verf bij de Gamma en nog wat resten karton en foam papier in de knutseldoos.
De rest is history.

De nieuwe Sony HVL-F58AM flitser heeft multi-flash mogelijkheid: je stelt het aantal gewenste flitsen in, je bepaalt de frequentie (aantal/sec) en daaruit volgt tevens de benodigde sluitertijd. Vervolgens plaats je je camera op een statief of op een vaste plaats, je drukt af en krijgt een dergelijk resultaat. Uiteraard moet je nog wat meer spelen met instellingen, van de camera en van de flitser. Onder andere de sterkte van de flitser (beter als 1/8e lukte niet gezien het aantal flitsen. De zwarte achtergrond voorkwam te veel tegenlicht, maar verdonkerde de kamer in dit geval ook te veel.

Het lijkt me ook leuk om eens te kijken of dit op bijvoorbeeld de tennisbaan mogelijk is…

Fotograferen is schrijven met licht. Letterlijk.

Uit Wikipedia:

Fotografie is het met behulp van licht en andere vormen van straling vervaardigen van afbeeldingen van voorwerpen en verschijnselen. Het woord is afgeleid van het Grieks en betekent letterlijk schrijven met licht (????? (phootos) = licht, ??????? (grafein) = schrijven).

De foto is daar een mooi (?), maar vooral leuk en aardig voorbeeld van. Een kleine maglite zaklamp kan omgetoverd worden tot een soort heldere kaars, een lange sluitertijd en een stabiele camera-positie biedt vervolgens de mogelijkheid om te tekenen, te schrijven met licht.

Ik plaats deze zeker niet perfecte foto, omdat je nog een beetje van de beweging en m’n hand en arm kunt zien. Maar als je het helemaal goed doet, verdwijnt zelfs dat uit beeld en blijft enkel de “tekening” over.

Deze foto is afkomstig van de eerste fotoshoot-meeting van een Hyves-fotografie-clubje (http://deklikkers.hyves.nl/). De meetings zijn bedoeld om gezellig met elkaar, modellen en fotografen shoots te doen, te oefenen met fotografie en modellen-werk, van elkaar te leren én een leuke ochtend of middag door te brengen.

Voor mij als min of meer beginnend (portret/model)fotograaf was het zeker een leerzame middag, in het bos bij Soest.

Die eerste middag waren twee andere fotografen én twee modellen aanwezig. Met Lex heb ik in feite twee shoots gedaan, een van Andrea, wiens portret je hierboven kunt bewonderen, later ook met Stephanie, wiens portret je hier op korte termijn vast ook kunt bekijken. Lex legde kort en bondig een paar dingen uit over portret- en modelfotografie en opende mijn ogen vooral wat betreft het gebruik van kunstlicht (de flitser die ik toen nog niet had, nu wel), bouncer en diffusers. Hij liet me verder ook m’n gang gaan. Zowel Andrea als Stephanie waren bijzonder geduldig, omdat ik regelmatig even tijd nodig had voor de juiste instellingen.

Al met al een leerzame, leuke middag, voor herhaling vatbaar.

Deze foto maakte ik als onderdeel van een opdracht, een serie dus, voor de cursus bij Fotogram.

Eigenlijk moet ik hem binnenkort nog maar eens maken, ná het poetsen met flink wat zilverpoets van het – zilveren – onderzet-bord, een van de geschenken van m’n huwelijk nu al weer 7 jaar geleden.

Een onverwacht resultaat van een paarse bloem.
Overbelicht, maar daarom niet minder mooi geworden.

Als het bewust was gedaan, en met bewust bedoel ik, bewust een duidelijke hogere belichting kiezen, wetende dat een dergelijk resultaat bereikt kan worden, dan heet dat high-key fotografie.

Maar in dit geval maakte ik een serie foto’s, vanuit verschillende hoeken en met een variëteit aan instellingen. En dit was de enige die echt afwijkend, maar daarom niet minder mooi was.
De bloem in ware kleuren zie je hieronder nog een keer.

Opperste concentratie is vereist om lekker een balletje te kunnen slaan. Vooral in het eerste jaar is dat nog een hele kunst: balletje slaan. Ok, die kunst hebben we nu onder de knie. Nu nog over het net en niet over de heg.

Vandaag deed Robin voor het eerst mee met rackettrekken op onze tennisclub Quivive. Zo maar met “wildvreemde” jongens (helaas voor hem waren er vandaag geen meisjes bij) een potje tennis, onder begeleiding van twee dames van de jeugdcommissie.

Hieronder nog een sample van de mate van concentratie van Robin.

Als je goed kijkt zie je nog net de achterkant. Sowieso haar minst aantrekkelijke kant. Maar verder kunnen we kort zijn, dit is het minst gefotografeerde dier, de minst gekiekte vogel ter wereld. En het moge duidelijk zijn waarom. Hier vlucht ze snel weg, de bosjes in. Als je goed kijkt zie je 3 van haar jongen achterhaar aan hollen. Als je goed kijt tenminste, want opvallen doen ze niet. Maar dat is niet de enige reden, waarom zij de minst gefotografeerde ter wereld is. Waar zij is, is ook haar echtgenoot. En die, ja die… is de meest gefotografeerde vogel ter wereld.

Je raad het al: we hebben het hier over de familie pauw. En waarom hij wel en zij niet?

In volle kleuren-pracht

Daarom dus!